Om het verhaal van de want compleet te maken , moet ik voor sommige mensen eerst wat uitleggen. Ik ben geboren met één gewone hand (de linker, maar dat was al duidelijk denk ik:)) en met een rechterhand die lijkt op... een kippenpootje zoals kinderen het soms noemen. En nee, dat is niet oneerbiedig of vervelend, gewoon eerlijk. Op blokfluiten na kan ik eigenlijk alles met wat ik aan handen heb.
To complete the story about the mitten I have to explain something first. I was bor with one normal hand (left:)) and a right hand that looks a lot like a... chickenleg, as some kids say. And no, that's not mean or rude, just honoust. I can - besides playing flute- almost anything with them.
Dat handje wordt natuurlijk gewoon steenkoud in de winter, maar een aangepaste handschoen/want kan je nergens kopen, dat is logisch! En zolang als ik me kan herinneren, breide oma voor mij een wantje. Een kokertje met een boord in allerlei kleuren. als ik een nieuwe winterjas kreeg, ging oma aan de slag met een mooie kleur wol en haar vier breipennen. Een want en een wantje, alsof t niks was. En lekker warm dat ze waren! En ook als ik er eentje verloor ging oma meteen weer aan de slag.
That little hand is also getting very cold during winter! But a special mitten can't be bought somewhere. And as long as I can remember, my grandma knitted me one. A little tube with ribbing in al the colours I wanted. A new wintercoat? Grandma made some matching mittens.And they where so warm and soft! And when I lost one... grandma took her needles and started again.
 |
| condoompje van oma, van Greet, en van mij |
De laatste die oma voor me breide is natuurlijk erg speciaal. Ik had haar gevraagd of ze weer een 'condoompje' wilde breien (en dat gaf een boel gegiechel:)) en dat deed ze. Ik was er erg zuinig op want oma werd ouder, haar ogen gingen achteruit en van breien kwam niet veel meer. Toen ze een paar jaar geleden uiteindelijk overleed (ze werd 94!) werd mijn gebreide condoompje natuurlijk nog dierbaarder!
The last one grandma made me is very dear to me. I asked her to knit me another ' little condome'(giggle, giggle) and she did. I took very good care of it, as grandma got older and her eyes became poorly and she couldn't knit anymore. When she died (at 94!) my little condome became even more dear.
Mijn vriendin Greet vond 1 condoompje wel een fragiel bezit en breide er eentje bij. Kon ik die van oma sparen! Hoe lief is dat?
My friend Greet thougt that just 1 condome is tot little and she made me one too... So I could save the one grandma made me. How sweet!
En nu... nu kan ik t zelf. Zelf een want breien voor mijn speciale handje. Het rondbreien leerde ik van oma. Mijn oma, die zo bijzonder was!
And now.. I can knit them myself. She tought me the skill of knitting in the round . My grandma, who was so special!
Ik zit duidelijk in de fase dat mijn vriendinnen oma worden! Heel erg leuk, en daarom ben ik de laatste dagen bezig geweest iets in elkaar te flansen voor mijn collega die nu al voor de derde keer oma wordt! Lang leve Ravelry en de enorme hoeveelheid patroontjes. Ben als een blok gevallen voor deze en deze, piepkleine werkjes voor kleine baby's. De kleine wordt over vier weken verwacht, maar ik ben er klaar voor!
